•๐• NANA YU •๐•님의 프로필~• Me|LoN•~사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
~• Me|LoN•~สักวัน โลก จะต้อง สดใส |
|||||||||
|
10월 7일 ว่างบนความไม่ว่างรุสึกว่าชีวิตจะอับเฉามานานๆๆๆๆๆๆ
คราวนี้ของอารายที่มันสดใสๆหน่อยเเละกาน
ก็มิมีไรมาก เรื่องเรียนผ่านไปเรื่อยๆ(ยังเครียดอยู่)
เรื่องเพื่อนมีปัญหาเล็กน้อย เเต่คนเเกร่งอย่างดิฉันผ่านไปได้
ถือคติ ดีมาดีตอบ เฮี้ยมาเฮี้ยตอบ
เรื่องชีวิตประจำวันก็มะมีไรมาก เฮฮาไปวันๆ
เหมือนจะว่างเนอะมานั่งพิมอารายไร้สาระเล่น
เเต่หัวข้อก็บอกอยู่เเล้วว่า ว่างบนความไม่ว่าง
จริงๆก็คือมีงานเยอะเเยะให้ทำ
เเต่....
เสือกไม่ทำเอง เเล้วก็ไปนั่งหัวปั่นเอาก่อนส่งอีกตามระเบียบ
เเต่ก็เเหม ของเวลาเล่นๆบ้างได้มั้ย
ขอเฮฮา สนุกสนานไปวันๆแบบเดกวัยรุ่นบ้าง
มะใช่ทั้งชีวิตมีเเต่ชานอ้อยกะชานอ้อย
จะเเดกกระดาษเปงอาหาร เเดกกาวเปงเครื่องดื่มอยู่เเละ
ใกล้จาต้องpin up(1) ไฟนอลเเล้ว
หลังจากนั้นก็ส่ง mat-con(2)
แล้วก็สอบเสร็จปุบก็จบเทอม1 เเล้วก็เปิดเทอม2
อ้าว เเล้วเวลาปิดเทอมล่ะ??????
จะว่าปิดไปเเล้วก็มะเหงคุ้มเลย ปิดเทอมที่ต้องทำงาน....
ชีวิตชั่งน่าเศร้าจริงๆ
แต่ก็ต้องดำเนินต่อไป
วันนี้ไปดู บังลังเมฆมา สินใจเล่นเก่งโคดๆ ชอบมากมาย เเต่ผิดหวังกะฉากนิดหน่อย
คนร้องเพลงเก่งเเต่เพลงมะค่อยเพราะ(คิดไปเองป่าวไม่รุ)
เอาเปงว่ารวมๆก็ดีเเหละ...
(1) การพรีเซนงาน ที่มีอาจาร์ยมายื่มรุมดูบวกรุมด่า
(2) 1 ในวิชาของชาวถาปัด matherial and construction.
9월 15일 |2eTuRn.
.
.
จากชื่อสเปซก็เหงอยู่เเล้วว่า กลับมา หลังจากห่างหายการอัพสเปซไปนานมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ปีกว่าๆที่ผ่านมา มีอะไรเปลี่ยนเเปลงไปมากมาย ทั้งความคิด การใช้ชีวิต ความรู้สึก ที่มีให้กับตัวเองเเละคนรอบข้าง
การใช้ชีวิตเป็นเดกถาปัดธรรมศาสตร์ ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย ทั้งเรื่องที่ดีเเละไม่ดี ทำให้ความคิดเราโตขึ้น รุสึกว่าเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
ยิ่งโตไปก็ยิ่งรู้ว่าโลกนี้ไม่ได้สวยงามอย่างที่เราเคยคิด คนมากมายต่างใส่หน้ากากเข้าหากัน เเล้วเราจะหาความจริงใจจากใครได้บ้าง
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
วันเวลาที่ผ่านมา
มีทั้งเรื่องที่ดี ไม่ดี
ทุกข์ เศร้า เหงา ปนเปกันไป
เเต่ยังไงมันก็คือเส้นทางที่เราเลือกเเล้วว่าจะเดิน
ถึงเเม้ว่าจะอยากหนีไปให้ไกลที่สุดก็ตามที่
มีคนเคยดูลากมือเเล้วบอกับเราว่า
เราเป็นคนที่มีดวงที่มีคนอุปถัมภ์
ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไร มีปัญหาอะไร
ก็จะมีคนคอยช่วยเหลือตลอด
มันคงจะเป็นจริงตามนั้นมั้ง
เวลาเรามีปัญหาก็จะมีคนคอยช่วยเหลือและให้คำปรึกษาตลอด
ก็ดีใจนะ เเต่ว่า ถ้าเป็นไปได้ก็มะอยากจะเจอปัญหาเลย
เเต่การเจอปัญหามันก็ทำให้เราโตขึ้น
ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่เเละเเข๋งเเกร่งขึ้น
อาจจะเพราะว่าเรามีพ่อมีเเม่
มีคนที่สำคัญต่อเรามากมายล่ะมั้ง
ที่ทำให้เราเข้มเเข็งมาได้จนทุกวันนี้
ขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจให้ตลอดมา
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ไม่ได้อัพมานานมากมายขออัพยาวๆหน่อยเเละกานนะ ถ้าขี้เกียจอ่านก็มะต้องอ่านก็ได้ อิอิ
เเต่ในระหว่างความทุกข์ก้มีความสุขนะ
ได้สนุกสนานเฮฮากับเพื่อน
ได้กลับมาเล่นเเรคอีกครั้งหลังจากเลิกเล่นไปนาน
ทำให้สนิทกะเพื่อนๆในคณะที่มะเคยได้คุยกันเลย
ได้รู้จักเพื่อนใหม่มากมาย
เพื่อนคนสำคัญที่คอยให้คำปรึกษาเวลาท้อใจ
เพื่อนคนสำคัญที่หัวเราะ ร้องไห้ไปกะเรา
เพื่อนๆที่เป็นที่พึ่งพิงเวลาเราเหนื่อย
เวลาเราท้อกับเรื่องในชีวิตที่ต้องเจอ
เพื่อนที่ถึงเเม้จะไม่เคยเจอหยน้ากันเเต่ก็เข้าใจกัน
การที่พวกเราคุยกันผ่านคีย์บอร์ดมันอาจจะ
จิงจัยกว่าคนที่เห็นเห็นหน้าพูดคุยกันอยู่ทุกวันก็ได้
ทำไมอัพทั้งทีมีเเต่เรื่องเครียดๆว่ะ ฮ่าๆๆๆ
ช่วงนี้ไม่รุเพราะเครียดรึว่าอาราย รุสึสุขภาพจาไม่ค่อยดีเลย ดูตัวเองโทรมๆไงไม่รุ
อาจจะเพราะวุ่นวายกะอนาคตตัวเองก็ได้ ทำไมขนาดตอนเอนยังมะเครียดขนาดนี้เลยนะ ฮ่าๆ
เเต่ว่าถ้าได้ออกไปเที่ยวบ้างก้คงจะดี อยากเจอเพื่อนเก่า เพื่อนที่ไม่ได้รับรู้เรื่องราวในที่ที่เราเจอ
มันอาจจะทำให้รู้สึกดีก็ได้ เจอคนทีได้พูดคยเรื่องอื่น เรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวข้างกะงานรึชีวิตประจำวันของเรา
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
พูดถึงเพื่อน เพื่อนที่ยังคงติดต่อกานก็คงไม่พ้น ปอนด์ สอง นุ่น เเพรว
ก็ยังมีเพื่อนคนอื่นๆที่ได้คุยกันบ้าง
เเต่ทำไมนะคนที่เราเคยสนิทมากมายต้องคุยกานเกือบทุกวันอย่างปิ่น พีท
ถึงเเทบไม่ได้คุยกันเลย เเต่พอเวลาเปลี่ยนอะไรๆก็คงเปลี่ยนไปตามเวลานั้นๆเเหละ
จะให้มาเหมือนตอนอยู่ม.ปลายคงวไม่ได้อีกต่อไปเเล้วล่ะ
คงต้องบอกได้อย่างเดียวว่าคิดถึงเพืยงคิดถึงพวกมึงทุกคนว่ะ
ทั้งปอน สอง นุ่น แพรว ปอนด์ ปิ่น พีท
เเละเพื่อนๆชาว6.6ทุกๆคน
รุ่นน้องชาวสตรีวิททุกคน
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ที่ได้กลับมาอัพสเปซอีกครั้งหลังจากปล่อยร้างมาเป็นเวลานานก็คือ ได้ไปอ่านสเปซของคนๆหนึ่ง
ไม่รุอะไรดนใจให้อ่านทั้งๆที่ปกติเป็นคนที่ไม่ชอบอ่านสเปซ
เเต่ต้องขอบคุณเจ้าขอบสเปซนั้นมากๆที่ทำให้เร้สึกอย่างเขียนอะไรขึ้นมาสักอย่าง ถึงเเม้ว่ามันจะเป็นการเขียนที่ไร้สาระ
เเต่อย่าวน้อยก็ได้ระบายอะไรที่มันอยู่ในใจเราออกมาก
ขอบคุณเจ้าของสเปซที่เราเข้าไปอ่าน เป็นอะไรที่เขียนเเล้วให้ความรู้สึกดีๆมากมาย
ขอบคุณจริงๆ
.
.
.
7월 30일 ชีวิตประจำวันหยุดก็ไม่มีไรมาก เเค่ พอวันหยุดมาถึงก็ได้เวลากลับบ้าน อาทิตย์นี้นัดไอ้ปอนด์ไว้ที่สยาม นัดว่าจะออกพร้อมกันเเต่ทำไมเราไปถึงก่อนก็ไรสิ ทั้งๆที่เราอยู่ไกลกว่า นัดรถตู้เเล้วไปต่อรถไฟฟ้าไปถึงสยามพารากอน ก็ไปกินข้าวเที่ยงเเสนเเพง เเต่ก็อร่อยดี
กินเสร็จก็ไปเดินเล่นต่อกะปอนด์คุยกานมากมาย ระหว่างเดินๆๆๆๆๆๆ อยู่ก็ได้เจอคนที่คิดถึงสุดชีวิต คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่คิดว่าจะได้บังเอิญเจอมานที่สยาม นั่งก็คือปิ่นนั่นเองก็เลยไปนั่งกินหนมด้วยกาน3คน เเล้วเราก็ทิ้งปอนด์กลับบ้านพร้อมที่รักของเราเลย(เเอบเลวนะเนี่ย)
วันต่อมาวันอาทิตย์ ออกไปเจอเจ๊ปุ๋ง กะเจ๊เดี่ยว(เจ๊แกเพิ่งมาจากเมืองนอกสดๆร้อนๆ) ก็เดินเล่นพารากอน เราก็บ้าซื้อของอีกตามเคยไปซื้อครีมกันเเดด เเป้ง ฯลฯ ของ shu สรุปหมดตังไปเกือบ5พัน เเล้วก็ไปหาโกหมวย อาโกผู้น่ารักก็พาหลานสาวทั้ง 3 ไปทำผมกว่าจะสรุปทรงผมลงตัว ว่าจำทำทรงไหน เรก็ได้ทรงเดิมคือดัดใหม่ ออกมาก็สวยกว่าที่เคยดัดนิดหน่อยอ่ะนะ เเต่ไม่รุว่าพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาจะเป็นยังไง เเต่ก็เอาเหอทำไปเเล้วล่ะ เจ๊ปุ๋งดิทำผมสีชมพูเเจดเลย สวยดีเเต่เเม่งเด่นชะมัดเลย
เจ๊เดี่ยวทำไฮไลท์สีฟ้าเเต่ก็มองไม่ค่อยจะเห็นเท่าไหร่ กว่าจะทำผมเสร็จ ก็2ทุ่มกว่าเรียกว่านั่งที่ร้านจนเหงือกเเห้ง โคดน่าเบื่อ ไปกินข้าวกันที่ร้านชื่อไรไม่รุจำไม่ได้เเล้วอร่อยดีเเล้วก็กลับมาม.เนี่ยเเหละ
พรุ่งนี้จะมีสอบวิชา hs114 เเล้วเรามามัวนั่งทำไรอยู่เนี่ย ทำไมไม่ไปอ่านหนังสือก็ไม่รุ เลิกพิมเเล้วไอ่นหนังสือดีกว่า 7월 12일 FOREVERก็มะมีไรมากมาย
เเค่จาบอกว่า
คิดถึงพวกมึงว่ะ
อยากเจอ
อยากกลับไปใช้ชีวิตบ้าไปวันๆ
กะพวกมึงทุกคนอีกครั้ง
อยากย้อนเวลากลับไปเวลาที่พวกเราสนุก
ด้วยกันอีกครั้ง
อยากให้วันเวลาเดิมๆ
กลับมาอีกครั้ง
ช่วงนี้ติดต่อพวกมึงไม่ค่อยจาได้เลย คิดถึงมากมาย อยากไปเที่ยวด้วยกานจังเลย เเต่ละคนก็ยุ่งๆ ไม่มีเวลา ทำไงดีที่พวกเราจะได้กลับมาเจอกานเนี่ยจะมีวันนั้นมั้ยนะ
PS วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ มีโต๊ะจีนนา รุสึกว่าจะเป็นประธานเครื่อข่ายผู้ปกครองเลี้ยงมั้งเหงว่าเงินเหลือ ครายจาไปก็ไปได้นา อยากเจอเพื่อนๆทุกๆคน
Forever Friends
606
Satriwittaya
101
6월 8일 กุอยากเปิดเทอมกุอยากเปิดเทอมโว้ยยยยยยยย
อยู่บ้าน เบื่อ เหงา เซง
เพื่อนๆเเม่งก็เปิดเทอมกันหมดเเล้ว
จะชวนใครไปเที่ยวก็มะมีใครว่าง
กุเหงาโว้ยยยยยยยยย
กลับจากค่ายรับน้อง ปั่นโป่ง มา
เหนื่อยมากมาย ขาเหมือนจาหลุดออกมาให้ได้
เเต่ก็มันส์ดี อยากเปิดเทอม
เจอเพื่อน เจอรุ่นพี่ เร็วๆ
อยากทำกิจกรรมนุกๆเร็วๆ
5월 25일 NOT THING TO SAYงานนี้มานไม่รุจาพูดว่าอะไรจริงๆอ่ะ
เพียงเเค่จาบอกว่า
ยินดีด้วยกะเพื่อนๆที่ติด
เเละสมหวังกะสิ่งที่ตัวเองต้องการ
ส่วนกุ ก็นะ มานมีปัญญาได้เเค่นี้ก็ต้องทำใจ
ก็จะพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเเล้วกาน
เเล้วก็เสียใจด้วยกะเพื่อนๆหลายคนที่ไมได้ตามที่หวัง
ยังไงพวกมึงก็พยายามกันต่อไปนะ
เด๋วกุต้องไปอยู่รังสิตห่างไกลจากพวกมึงทั้งหลาย
ก็อย่าลืมกุนะ
อย่าลืมเพื่อนที่เคยบ้าด้วยกานมานะ
กุไปอยู่ มธ. คนเดียว
มะมีคนบ้าเป็นเพื่อนเลย
เศร้าสุดๆ
 เเล้วคณะกุก็มะมีคนหล่อๆให้กุจ้องเลย
มีเเค่เกือบหล่อ กะเหมือนจาดูดีเเต่บ้าเกินทน
ถ้าทางกุต้องไปหาจากคณะอื่นเอาเเล้วสิ
เอาเปงว่ายังไงก็พยายามกานต่อไปนะ
กุจะเป็นกำลังใจให้พวกมึงทุกๆคน
สำหรับพวกที่ยังไม่รุว่ากุติดรายนะ
กุติดถาปัตย์ธรรมศาสตร์นา
ไม่รุว่าจาดีรึเเย่ เเต่ยังไงก็เข้าไปเเล้ว ก็ต้องเรียนเเหละมะงั้นก็มะมีที่เรียน
|
||||||||
|
|
